Najświętszego Serca Pana Jezusa – ipsa die

• Czwartek 18.30-19.15

Nazwa Wda ustaliła się dopiero w XVI  wieku, za czasów krzyżackich bowiem pisywano BDA i BDO, a pod koniec XV wieku zachodzi także nazwa WODA. Parafia powstała przez odłączenie od parafii czarnoleskiej kilku odległych wiosek. Budowę tej wspaniałej świątyni rozpoczął Ks. proboszcz Łaski z Czarnegolasu. Kościół budowano w latach 1924 – 1926. Benedykcji kościoła z upoważnienia Ordynariusza Diecezji Chełmińskiej Ks. Bpa. Augustyna Rosentretera dokonał Ks. Infułat Juliusz Barkowski, dnia 4 maja 1924 r., pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Ustanowiony przy tym kościele pierwszy proboszcz, Ks. Chabowski, ukończył budowę, dobudował prezbiterium.

Front kościoła jest zbudowany z kamienia ciosanego, tak samo ściany boczne wswej dolnej części. Pozostała część ścian – z cegły wapiennej, która jest pokryta tynkiem. Początkowo Kościół pokryty był dachówką ceramiczną, po zniszczeniach wojennych pokryty był eternitem.

Wymiary Kościoła: długość 28 m; szerokość 10m, szerokość prezbiterium 5,95m. Kościół ma sklepienie beczkowe, szalówka otynkowana. W nawie głównej po trzy okna z jednej i drugiej strony. W prezbiterium dwa okna od strony północnej. Na chórze jedno okno od strony południowej. Okno od strony północnej zamurowano podczas przebudowy chóru. Dwa okna w jednej i drugiej zakrystii (druga zakrystia obecnie spełnia funkcję „przechowalni”: figury do żłóbka, Pana Jezusa w grobie itp.). W oknach zwyczajne szkło. Nad ołtarzem głównym owalne okienko. W sklepieniu nawy cztery otwory wentylacyjne, zamykane drewnianą klapą. Podłoga drewniana. Prezbiterium jest wyłożone płytkami ceramicznymi koloru czerwonego. W zakrystii podłoga drewniana. W ścianie  zakrystii trzy szafki, jedna z nich metalowa, zamykana na dwa klucze, do przechowywania monstrancji. Chór na całej szerokości kościoła, przebudowany przez Ks. Słomińskiego, umieszczony na wysokości 3m. od podłogi. Powierzchnia chóru 32m. W latach 2004-2005 dobudowano kruchtę za proboszcz Ks. Alfonsa Fonfary.

Ołtarz główny w stylu barokowym. W nastawie znajduję się figura NSP Jezusa (gipsowa). Pod figurą umieszczono zegar Straży Honorowej. Ołtarz boczny Matki Bożej – mensa z cegły, otynkowana. Nastawę ołtarzową zbudował parafianin Franciszek Nowopolski z Wdy za staraniem ks. Słomińskiego. 10 kwietnia 1954 roku ks. bp. Bernard Czapliński, ówczesny sufragan chełmiński dokonał poświęcenia nastaw ołtarzy bocznych. W nastawie ołtarza Matki Bożej umieszczona jest figura Niepokalanej, która da się obrócić do ściany. Z drugiej strony umieszczony jest obraz MB Częstochowskiej. Obraz ten został ufundowany przez parafian w 1979 r., jako pamiątka pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Ojczyzny i nawiedzenia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w rodzinach – z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. dra Bernarda Ignery. Drugi ołtarz boczny św. Stanisława Kostki. W nastawie znajduje się płaskorzeźba Świętego – jest to dar ks. Hilarego Jastaka z Gdyni.

Obecnie wystrój kościoła nabrał nowej formy, z kamienną podłogą oraz kamienną amboną i ołtarzem poświęconym przez ks. Bp. Ryszarda Kasynę

Bojanowo, Cisiny, Długie, Mermet, Smolniki, Wdecki Młyn

• ks. Władysław Ebertowski (1945-1947)
• o. Jan Pokart SVD (1947-1948)
• ks. Józef Staniszewski (1948)
• ks. Brunon Taube (1948-1952)
• ks. Wojciech Mudlaff (1952-1954)
• ks. Kazimierz Litewski (1954-1971)
• ks. Józef Kuczkowski (1971-1975)
• ks. Bernard Ignera (1975-1982)
• ks. Alfons Fonfara (1982-2005)
• ks. Adam Gadomski (2005-2007)
• ks. Mariusz Herold (2007-2017)

• ks. Zygmunt Słomski