Parafia pw.
Świętego Wojciecha Biskupa i Męczennika
Rozłazino
Dekanat: Lęborski
Adres parafii: ul. Długa 27, 84-219 Rozłazino,
woj. pomorskie, powiat wejherowski, gmina Łęczyce
Dane teleadresowe:
- kom. 789 600 677
- http://www.parafiarozlazino.pl
Liczba wiernych: 1.868
Księża pracujący w parafii
Proboszcz:
Wikariusz:
Porządek nabożeństw
Niedziele i święta:
08:00, 09:00, 10:00, 11:00, 12:00, 18:00
Święta "zniesione":
08:00, 17:00, 18:00, 18:00
Dzień powszedni:
17:00, 18:00
Kościoły filialne i kaplice
Kościoły filialne:
Św. Brata Alberta – Popowo
Św. Stanisława Biskupa i Męczennika – Dzięcielec
Bł. Michała Kozala i bł. S. W. Frelichowskiego i abp. A. Nowowiejskiego i 107 męczenników II wojny światowej – Nawcz
Odpust:
św. Wojciecha – ipsa die
Adoracja Najświętszego Sakramentu:
- środa 18.30 do 19.30
- I czwartek 8.00 - 18.00
- I piątek 16.30 - 18.00
Historia parafii:
Rozłazino to wieś leżąca w północnej części Pojezierza Kaszubskiego, w gminie Łęczyce, powiat wejherowski, województwo pomorskie. Parafia powstała w drugiej połowie XIV wieku i należała do biskupstwa kamieńskiego.
Pierwszy kościół został zbudowany po 1356 roku, zaś w 1414 roku był tu już proboszcz. W XVI i XVII wieku parafia podlegała proboszczowi z Lęborka. W latach 1614 - 1641 rozłaziński kościół należał do protestantów. W XVII wieku w wyniku wojen religijnych kościół ulegał systematycznej ruinie. W 1687 roku powstał nowy kościół z pruskiego muru. Wystawił go własnym kosztem biskup B. Madaliński. W latach 1749 - 1864 kościół w Rozłazinie był filią Lęborka. Obecny kościół wzniesiono w latach 1840 - 1841, a wyświęcono w ostatnią niedzielę października 1841 roku nadając tytuł św. Wojciecha. Zbudowano go z kamiennych głazów narzutowych zbieranych po całej parafii. 28 listopada 1864 roku biskup Jan Nepomucen Marwitz erygował parafię. W kościele na szczególną uwagę zasługują dwa witraże zamontowane w prezbiterium w latach 1922- 1923 z nazwiskami mieszkańców poległych w pierwszej wojnie światowej i polskim napisem „Naszym poległym wojakom”. W okresie międzywojennym i w czasie drugiej wojny światowej w rozłazińskiej świątyni głoszono kazania zarówno w języku niemieckim, jak i polskim. W nocy z 2 na 3 lutego 1945 roku w kościele zatrzymali się idący w „marszu śmierci” więźniowie obozu koncentracyjnego „Stutthof”, by rano udać się do podobozów w Łówczu i Nawczu, miejscowości należących do parafii. Po 1945 roku wielu mieszkańców parafii wyjechało do Niemiec, unikając prześladowań. Na ich miejsce przybyli nowi, najwięcej z Kaszub, centralnej i południowej części kraju oraz terenów zza Buga. Po wojnie parafia Rozłazino wraz z dekanatem Lębork została podporządkowana administratorowi apostolskiemu w Gorzowie, od 28.06.1972 r. diecezji koszalińsko - kołobrzeskiej, a od 25.03.1992r. diecezji pelplińskiej.
W parafii są trzy kościoły filialne: w Dzięcielcu pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, w Nawczu kościół – pomnik pw. Błogosławionych: ks. bpa Michała Kozala, ks. Wicentego Stefana Frelichowskiego, ks. abpa Antoniego Juliana Nowowiejskiego i 107 męczenników z okresu II wojny światowej oraz w Popowie pw. św. Brata Alberta.
Przynależność miejscowości i ulic do parafii:
Dziechno, Dzięcielec, Dzięcielec Wybudowanie, Jeżewo, Karczemka, Łówcz, Nawcz, Osiek, Paraszyno, Popowo, Porzecze, Rozłazino Wybudowanie
Poprzedni proboszczowie:
- ks. Juliusz Lenz (1940-1946)
- ks. Henryk Ćwiękowski (1946-1947)
- ks. Michał Fuglewicz (1947-1948)
- ks. Władysław Żywiński (1948-1949)
- ks. Czesław Łaszyński (1949-1971)
- ks. Engelbert Białas (1971-1980)
- ks. Włodzimierz Szymański (1980-1986)
- ks. Bernard Manowski (1986-1987)
- ks. Władysław Palmowski (1987-2003)
Kapłani pochodzący z parafi:
- ks. Henryk Klein
- br. Bernardyn Papała alb.
- ks. Marcin Sarnowski
ul. Długa 27, 84-219 Rozłazino, woj. pomorskie, powiat wejherowski, gmina Łęczyce