Św. Barbary – niedziela ok. 4 grudnia

• piątek godz. 16.00-17.00 zimą, a latem od 17.00 do 18.00

W malowniczym zakątku regionu zaborskiego nad rzeką Brdą i Jeziorem Karsińskim, leży bogata w przeszłość kaszubska wieś Swornegace.

Pierwszą wzmiankę o wsi podaje dokument wystawiony przez papieża Grzegorza X z roku 1272 do biskupów chełmińskich aby zaopiekowali się klasztorem w SWORNIGAC.

(Nazwa wywodzi się z dwóch kaszubskich łów – swor czyli warkocz pleciony z sosnowuch korzeni wykorzystywanych do umocnienia czyli gacenia brzegów rzeki przez tutejszych mieszkańców).
Nieznane są dzieje najstarszego kościoła w Swornychgacach. Jest wiadome, że był pod wezwaniem św. Jana Chrzciecla łączyć go należy z zakonem Augustianów, którzy wybudowali tu klasztor  ufundowany przez Świętopełka w 1265 roku.

Kolejną świątynie wybudowano w 1333 roku pod rozszerzonym wezwaniem św. Jana Chrzciecla i św. Bartłomieja Apostoła.

Parafię w miejscowości Swornegace została utworzona w XIV wieku i istniała do XVII wieku.

W 1617 roku kościół stał się filią parafii w Konarzynach. Msze św. Co trzecią niedzielę odprawiał proboszcz z Konarzyn. Drewniany kościół zniszczył pożar po 1695 roku.
W krótce po pożarze około 1700 roku mieszkańcy wsi przystąpili do odbudowy świątyni także z drewna na kamiennej podmurówce o konstrukcji szkieletowej i oszalowaną.
Kult mieszkańców parafii, szczególnie rybaków dla św, Barbary, poprzez liczne przedstawienia w malarstwie i rzeźbie utwierdzony został zmianą wezwania kościoła.
W 1741 roku kościół otrzymał z Rzymu prawo odpustu w dzień św. Barbary.

Na początku XX wieku zmieniony został status kościoła. 4 stycznia 1900 roku utworzono samodzielny wikariat. 19 listopada 1908 roku utworzono aktualną parafię, w skład której weszły: Małe Swornegace, Kokoszka, Płęsno, Sepiot, Śluza, Wączos, Zanie, Zbrzyca. W tym czasie wybudowano plebanię i zakupiono ziemię pod budowę nowego kościoła.

Obecny kościół neobarokowo-modernistyczny zbudowano w latach 1912 – 1916 na podstawie projektów architekta Fritza Kunsta z Kolonii. Obiekt jest zbudowany z cegły na kamiennej podmurówce, otynkowany i pod dachem z czerwonej dachówki karpiówki. Swą sylwetką nawiązuje do starej kaszubsko-pomorskiej tradycji architektonicznej. Jest pięknie wtopiony w lokalny krajobraz. Hełm wieży, z miedzianej blachy, górującej nad okolicą ma kształt przypominający cebulę. We wnętrzu kościoła na uwagę zasługują trzy ołtarze oraz prospekt organowy o bogatej dekoracji akantowo – wstęgowej uszaków, których wykonawcami byli artyści z Bawarii. Wspaniałą secesyjną polichromię, utrzymaną w kolorach tutejszego kaszubskiego krajobrazu wykonał Władysław Drapiewski.

Kościół konsekrował i pierwszą Mszę św. odprawił 22 października 1916 roku Ksiądz Biskup Sufragan dr Klunder.

Od tego czasu w starym kościele nie sprawowano liturgii.

W 1980 roku Kuria Diecezjalna Chełmińska przekazała zabytkowy obiekt, jako dar, Kaszubskiemu Parkowi Etnograficznemu we Wdzydzach Kiszewskich.

Chociński Młyn, Drzewicz, Kamionka, Kokoszka, Małe Swornegace, Mogiel, Owink, Sepiot, Sluza, Płęsno, Wączos, Wybudowanie nad Karsinem, Zanie, Zbrzyca

• ks. Erwin Thyron (1945)
• ks. Stefan Kotwarski (1947-1953)
• ks. Teofil Richter (1953-1958)
• ks. Benedykt Gierszewski (1958-2000)
• ks. Henryk Kowalski (2000-2005)
• ks. Wojciech Książkiewicz (2005-2016)